امروز کتاب تحصیل‌کرده از تارا وست‌اور را تمام کردم. کتابی که نه فقط برای تمرین نوشتن، بلکه برای بازنگری در زندگی‌ام باید از آن رونویسی کنم. از شنبه، دو کتاب برای تمرین دارم:
یکی بهتر بنویسیم از رضا بابایی برای تقویت نوشتن فارسی، و دیگری همین Educated برای تمرین نوشتن انگلیسی.

در تمام مدتی که کتاب را می‌خواندم، با قهرمان داستان همزادپنداری می‌کردم. تارا متولد ۱۹۸۶ است، یعنی دهه شصتی محسوب می‌شود. داستان زندگی‌اش مرا به یاد نوجوانی و جوانی‌ام انداخت؛ حتی حالا هم شباهت‌هایی میان ما هست. او در خانواده‌ای مذهبی و محدود بزرگ شد، با دنیایی بسته و پر از ترس و باورهای مطلق. من هم در دوره‌هایی از زندگی‌ام با چنین تضادهایی روبه‌رو بوده‌ام.

بی‌وقفه اشک می‌ریختم و کتاب را دنبال می‌کردم. بیشتر از همه، فصل دوم بخش ۲۸ و فصل دوم بخش ۳۰ برایم تأثیرگذار بودند.

فصل ۲۸: Pygmalion
در این فصل، تارا در کلاس ادبیات نمایشی با نمایشنامه‌ی Pygmalion اثر جرج برنارد شاو آشنا می‌شود. داستان زنی از طبقه‌ی پایین که با آموزش زبان و رفتار، به جایگاهی جدید در جامعه می‌رسد. تارا با شخصیت اصلی نمایشنامه همذات‌پنداری می‌کند؛ زنی که تلاش می‌کند از گذشته‌اش فاصله بگیرد و خود را دوباره بسازد.
اما این بازسازی، دردناک است. تارا درمی‌یابد که تغییر ظاهر و زبان کافی نیست؛ باید با ریشه‌های ذهنی و خانوادگی‌اش هم روبه‌رو شود. این فصل برایم مثل آینه‌ای بود که تضاد میان هویت گذشته و هویت تازه را نشان می‌داد.

فصل ۳۰:

Hand of the Almighty
در این فصل، تارا به دانشگاه کمبریج بازمی‌گردد. حالا دیگر دانشجوی رسمی است، اما هنوز احساس بیگانگی می‌کند. در یکی از کلاس‌ها، بحثی درباره‌ی آزادی مطرح می‌شود:
آزادی منفی یعنی رهایی از موانع بیرونی
آزادی مثبت یعنی توانایی درونی برای انتخاب و عمل

این مفاهیم، تارا را به یاد محدودیت‌هایی می‌اندازد که از خانواده‌اش به ارث برده؛ باورهایی که هنوز در ذهنش ریشه دارند. تماس تلفنی‌اش با خانواده، تضاد میان دنیای جدید و گذشته‌اش را دوباره زنده می‌کند. او درمی‌یابد که برای رسیدن به آزادی واقعی، باید نه‌تنها از قیدهای بیرونی، بلکه از زنجیرهای درونی هم رها شود.

این دو فصل برایم مثل دو نقطه‌ی عطف بودند؛ یکی نشان‌دهنده‌ی آغاز تغییر، و دیگری نشان‌دهنده‌ی عمق آن.

Today I finished Educated by Tara Westover. It’s a book I feel I must not only copy for writing practice, but also rewrite as a way to revisit my own life. Starting Saturday, I’ll be working with two books:
One is Let’s Write Better by Reza Babaei to strengthen my Persian writing, and the other is Educated itself, for practicing English.

Throughout the reading, I deeply identified with the protagonist. Tara was born in 1986, which makes her a child of the same decade as me. Her life story reminded me of my own teenage and early adult years. Even now, I see similarities between us. She grew up in a religious and restrictive family, in a closed world filled with fear and absolute beliefs. I too have faced such contradictions in parts of my life.

I read the book through tears, unable to stop. Two chapters especially moved me: Part Two, Chapter 28 and Part Two, Chapter 30.

Chapter 28: Pygmalion
In this chapter, Tara encounters George Bernard Shaw’s play Pygmalion in her drama literature class. It tells the story of a woman from a lower class who, through language and behavior training, rises to a new social position. Tara identifies with the main character—a woman trying to distance herself from her past and rebuild herself.
But this transformation is painful. Tara realizes that changing one’s appearance and speech isn’t enough; she must confront the mental and familial roots of her identity. This chapter felt like a mirror to me, reflecting the tension between past identity and the new self.

Chapter 30: Hand of the Almighty
Here, Tara returns to Cambridge University. She’s now officially a student, yet still feels like a stranger. In one class, a discussion arises about freedom:
Negative freedom means being free from external obstacles
Positive freedom means having the inner ability to choose and act

These ideas remind Tara of the inherited limitations from her family—beliefs still rooted in her mind. A phone call with her family revives the conflict between her new world and her past. She realizes that to achieve true freedom, she must liberate herself not only from external constraints but also from the chains within.

These two chapters were turning points for me: one marked the beginning of change, and the other revealed its depth.

معرفی کتاب انگلیسی